ranta (język fiński)
- wymowa:
- IPA: [ˈrɑn̪t̪ɑ]
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) plaża
- (1.2) wybrzeże
- (1.3) brzeg rzeki
- odmiana:
- (1) ran‧ta (→ wzór odmiany)
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1) hiekkaranta • nudistiranta • rantakana • rantakäärme • rantapallo • rantasipi • rantaviiva • taivaanranta • uimaranta
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. rannikko, rantsu
- czas. rantautua
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- z języków germańskich
- por. szw. strand
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.