pugnalatore (język włoski)
- wymowa:
- IPA: /puɲ.ɲa.laˈtɔ.re/
- podział przy przenoszeniu wyrazu: pu•gna•la•to•re
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) krym. nożownik
- odmiana:
- (1.1) lp pugnalatore; lm pugnalatori
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) accoltellatore
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pugnale m, pugnalata ż
- forma żeńska pugnalatrice ż
- czas. pugnalare
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- wł. pugnalare + -tore
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.