przyuliczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɨwuˈlʲiʧ̑nɨ], AS: [pšyu̯ulʹičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy ulicy
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik przyuliczny przyuliczna przyuliczne przyuliczni przyuliczne dopełniacz przyulicznego przyulicznej przyulicznego przyulicznych celownik przyulicznemu przyulicznej przyulicznemu przyulicznym biernik przyulicznego przyuliczny przyuliczną przyuliczne przyulicznych przyuliczne narzędnik przyulicznym przyuliczną przyulicznym przyulicznymi miejscownik przyulicznym przyulicznej przyulicznym przyulicznych wołacz przyuliczny przyuliczna przyuliczne przyuliczni przyuliczne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ulica ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.