przyparkowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɨparˈkɔvɨ], AS: [pšyparkovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy parku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik przyparkowy przyparkowa przyparkowe przyparkowi przyparkowe dopełniacz przyparkowego przyparkowej przyparkowego przyparkowych celownik przyparkowemu przyparkowej przyparkowemu przyparkowym biernik przyparkowego przyparkowy przyparkową przyparkowe przyparkowych przyparkowe narzędnik przyparkowym przyparkową przyparkowym przyparkowymi miejscownik przyparkowym przyparkowej przyparkowym przyparkowych wołacz przyparkowy przyparkowa przyparkowe przyparkowi przyparkowe nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. park mrz
- przym. parkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. przy- + parkowy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.