przypałacowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpʃɨpawaˈʦ̑ɔvɨ], AS: [pšypau̯acovy], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik relacyjny
- (1.1) znajdujący się, działający lub odbywający się przy pałacu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik przypałacowy przypałacowa przypałacowe przypałacowi przypałacowe dopełniacz przypałacowego przypałacowej przypałacowego przypałacowych celownik przypałacowemu przypałacowej przypałacowemu przypałacowym biernik przypałacowego przypałacowy przypałacową przypałacowe przypałacowych przypałacowe narzędnik przypałacowym przypałacową przypałacowym przypałacowymi miejscownik przypałacowym przypałacowej przypałacowym przypałacowych wołacz przypałacowy przypałacowa przypałacowe przypałacowi przypałacowe nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pałac mrz
- przym. pałacowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- pol. przy- + pałacowy
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.