przekwitanie (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od przekwitać
- (1.2) fizj. okres, w którym czynności narządów rozrodczych kobiety stopniowo zanikają
- odmiana:
- (1.1) blm,
przypadek liczba pojedyncza mianownik przekwitanie dopełniacz przekwitania celownik przekwitaniu biernik przekwitanie narzędnik przekwitaniem miejscownik przekwitaniu wołacz przekwitanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) klimakterium, menopauza
- antonimy:
- (1.1) nieprzekwitanie
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. przekwitać ndk.
- rzecz. kwietnik mrz/mzw
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) pol. przekwitać + -anie
- uwagi:
- tłumaczenia:
- hiszpański: (1.2) menopausia ż
- niemiecki: (1.1) Abblühen n, Verblühen n; (1.2) Wechseljahre lm
- nowogrecki: (1.2) εμμηνόπαυση ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.