przekorny (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

przymiotnik

(1.1) skłonny do sprzeciwiania się, robiący na przekór

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) oporny, niepokorny, niesforny

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. przekora ż, przekór mrz, przekorność ż

przyim. na przekór

przysł. na przekór, przekornie

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• szwedzki: (1.1) motsträvig, motspänstig, motvalls, gensträvig, genstörtig, trotsig, trilsk, obstinat

źródła: