przeciętniactwo (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) pogard. pot. bycie przeciętnym, zwykłym, nieszczególnym
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik przeciętniactwo dopełniacz przeciętniactwa celownik przeciętniactwu biernik przeciętniactwo narzędnik przeciętniactwem miejscownik przeciętniactwie wołacz przeciętniactwo - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. przeciętna ż, przeciętność ż, przeciętniak m, przeciętniaczek m, przeciętniaczka ż
- przym. przeciętny
- przysł. przeciętnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.