prekariusz (język polski)
- wymowa:
- IPA: [prɛˈkarʲjuʃ], AS: [prekarʹi ̯uš], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) ktoś bez perspektyw życiowych, bez przyszłości; zaliczający się do prekariatu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik prekariusz prekariusze dopełniacz prekariusza prekariuszy celownik prekariuszowi prekariuszom biernik prekariusza prekariuszy narzędnik prekariuszem prekariuszami miejscownik prekariuszu prekariuszach wołacz prekariuszu prekariusze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. prekaryzować
- rzecz. prekariat m, prekarność ż
- forma żeńska prekariuszka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- (1.1) łac. precarius → zdany na prośbę, łaskę
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.