prawość (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpravɔɕʨ̑], AS: [pravość]
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, kto jest prawy
- odmiana:
- (1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik prawość dopełniacz prawości celownik prawości biernik prawość narzędnik prawością miejscownik prawości wołacz prawości - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) uczciwość, szlachetność, cnotliwość, zacność
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. prawy
- rzecz. prawniczek mos, prawica ż
- przedr. prawo-
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) probity, integrity, uprightness, rectitude, rightness
- esperanto: (1.1) honesto, honesteco
- francuski: (1.1) probité ż, rectitude ż, loyauté ż
- hawajski: (1.1) maikaʻi
- hiszpański: (1.1) honradez ż
- interlingua: (1.1) probitate
- jidysz: (1.1) גערעכטיקייט ż (gerechtikejt), יושר m (jojszer)
- rosyjski: (1.1) благонамеренность ż
- sanskryt: (1.1) अकल्कता ż, धर्म m
- włoski: (1.1) galantomismo m, generosità ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.