pragmatyczność (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpraɡmaˈtɨʧ̑nɔɕʨ̑], AS: [pragmatyčność], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) cecha tego, co pragmatyczne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pragmatyczność dopełniacz pragmatyczności celownik pragmatyczności biernik pragmatyczność narzędnik pragmatycznością miejscownik pragmatyczności wołacz pragmatyczności - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pragmatyzm m, pragmatyk m, pragmatyczka ż
- przym. pragmatyczny
- przysł. pragmatycznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) прагматычнасць ż
- rosyjski: (1.1) прагматичность ż
- ukraiński: (1.1) прагматичність ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.