pracovník (język czeski)
- wymowa:
- IPA: /ˈpratsɔvˌɲiːk/,
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pracownik
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pracovník pracovníci dopełniacz pracovníka pracovníků celownik pracovníkovi / pracovníku pracovníkům biernik pracovníka pracovníky wołacz pracovníku pracovníci miejscownik pracovníkovi / pracovníku pracovnících narzędnik pracovníkem pracovníky - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. pracovnice ż, pracoviště n, spolupráce ż, pracant m
- przym. pracovitý
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
pracovník (język słowacki)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) pracownik
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) technický / vedecký / politický / osvetový pracovník
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. práca ż, prácička ż
- forma żeńska pracovníčka ż
- czas. pracovať ndk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.