powielacz (język polski)
powielacz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [pɔˈvʲjɛlaʧ̑], AS: [povʹi ̯elač], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) poligr. dawne proste urządzenie drukarskie do wykonywania wielokrotnych kopii; zob. też powielacz w Wikipedii
- (1.2) techn. urządzenie które zwielokrotnia coś
- odmiana:
- (1.1-2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik powielacz powielacze dopełniacz powielacza powielaczy celownik powielaczowi powielaczom biernik powielacz powielacze narzędnik powielaczem powielaczami miejscownik powielaczu powielaczach wołacz powielaczu powielacze - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) powielacz spirytusowy / białkowy / woskowy • drukować / odbijać / odbić coś na powielaczu • ulotka / dokument / broszura / książka / gazeta / śpiewnik z powielacza • pracować na powielaczu • fotopowielacz
- (1.2) powielacz elektronowy • powielacz napięcia • powielacz częstotliwości • powielacz fotoelektronowy
- synonimy:
- (1.1) powielarka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. powielanie n, powielenie n, powielarka ż, powielarnia ż, powielator m, powielatorka ż
- czas. powielać ndk., powielić dk.
- przym. powielaczowy
- przysł. wielce
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) duplicating machine; (1.2) multiplier
- hiszpański: (1.1) polígrafo m (Kostaryka)
- łaciński: (1.1) copiatrum
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.