potkan (język czeski)
- wymowa:
- IPA: [ˈpɔtkan]
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) zool. szczur wędrowny
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik potkan potkani / potkanové dopełniacz potkana potkanů celownik potkanovi / potkanu potkanům biernik potkana potkany wołacz potkane potkani / potkanové miejscownik potkanovi / potkanu potkanech narzędnik potkanem potkany - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) krysa
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- Słowo potkan przyszło do czeszczyzny z języka słowackiego (potkan). Jeszcze Jungman opisuje słowo jako morawskie i słowackie. Do słowackiego słowo trafiło z języka węgierskiego patkány, tutaj ze słoweńskiego podgána ze starowłoskiego pantegàna, pategàna, pantegàn z łacińskiego Ponticus. Pontus była to historyczna ziemia na południowym brzegu Morza Czarnego, skąd gryzoń na łodziach dostał się do Italii. Por. z nowogreckim słowem ποντικός (mysz), ποντίκι (mysz).
- uwagi:
- źródła:
potkan (język słowacki)
potkan (1.1)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski
- (1.1) zool. szczur
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.