pokwitowanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌpɔkfʲitɔˈvãɲɛ], AS: [pokfʹitovãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• nazal.• -ni…• akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od pokwitować
- (1.2) potwierdzenie odbioru czegoś
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik pokwitowanie dopełniacz pokwitowania celownik pokwitowaniu biernik pokwitowanie narzędnik pokwitowaniem miejscownik pokwitowaniu wołacz pokwitowanie - (1.2)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik pokwitowanie pokwitowania dopełniacz pokwitowania pokwitowań celownik pokwitowaniu pokwitowaniom biernik pokwitowanie pokwitowania narzędnik pokwitowaniem pokwitowaniami miejscownik pokwitowaniu pokwitowaniach wołacz pokwitowanie pokwitowania - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.2) potwierdzenie, poświadczenie, dowód, kwit; przest. recepis
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.2) receipt
- esperanto: (1.2) kvitanco
- jidysz: (1.2) קבלה ż (kabole)
- niemiecki: (1.2) Quittung ż
- rosyjski: (1.2) квитанция ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.