podłokietnik (język polski)
podłokietniki (1.1)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) książk. oparcie pod łokcie, np. u fotela; zob. też podłokietnik w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik podłokietnik podłokietniki dopełniacz podłokietnika podłokietników celownik podłokietnikowi podłokietnikom biernik podłokietnik podłokietniki narzędnik podłokietnikiem podłokietnikami miejscownik podłokietniku podłokietnikach wołacz podłokietniku podłokietniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. łokieć mrz
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) armrest
- azerski: (1.1) dirsəkaltı
- białoruski: (1.1) падлакотнік m
- fiński: (1.1) kyynärnoja
- hiszpański: (1.1) brazo m, (w samochodzie) apoyabrazos m
- nowogrecki: (1.1) μπράτσο n
- rosyjski: (1.1) подлокотник m
- włoski: (1.1) bracciolo m, poggiagomito m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.