pożegnanie (język polski)

pożegnanie (1.1) głowy państwa i pierwszej damy

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od pożegnać

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

czas. żegnać

przym. pożegnalny

wykrz. żegnam

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) (saying) goodbye, farewell, leave-taking, send-off
• arabski: (1.1) وداع m (wadāʿu)
• bułgarski: (1.1) сбогуване n, прощаване n, раздяла ż
• chiński standardowy: (1.1) 告别 (gàobié)
• chorwacki: (1.1) oproštaj m
• czeski: (1.1) loučení n, rozloučení n
• duński: (1.1) afsked w
• estoński: (1.1) hüvastijätt
• fiński: (1.1) hyvästely, jäähyväiset lm
• francuski: (1.1) adieux m lm
• hebrajski: (1.1) פרדה ż (preda)
• hiszpański: (1.1) despedida ż, adiós m
• indonezyjski: (1.1) perpisahan, pamitan
• japoński: (1.1) 別れ (wakare), お別れ (owakare), 告別 (kokubetsu)
• kaszubski: (1.1) òddzãkòwanié n
• kataloński: (1.1) comiat m, acomiadament m
• koreański: (1.1) 이별, 작별, 작별 인사
• litewski: (1.1) atsisveikinimas m
• łotewski: (1.1) atsveicināšanās ż, atvadas ż lm
• niderlandzki: (1.1) afscheid n, afscheidsgroet m
• niemiecki: (1.1) Abschied m, Verabschiedung ż
• norweski (bokmål): (1.1) avskjed m, farvel n
• nowogrecki: (1.1) αποχαιρετισμός m
• portugalski: (1.1) despedida ż, adeus m
• rosyjski: (1.1) прощание n, расставание n, проводы m lm
• rumuński: (1.1) rămas-bun n, adio n
• serbski: (1.1) опроштај (oproštaj) m
• słowacki: (1.1) lúčenie n, rozlúčenie n
• słoweński: (1.1) slovo n, poslavljanje n
• szwedzki: (1.1) avsked n
• turecki: (1.1) vedalaşma, veda
• ukraiński: (1.1) прощання n
• węgierski: (1.1) búcsú, búcsúzás, elköszönés
• wietnamski: (1.1) sự chia tay
• włoski: (1.1) addio m, commiato m

źródła: