pliocen (język polski)

wymowa:
IPA: [ˈplʲjɔʦ̑ɛ̃n], AS: [plʹi ̯ocẽn], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.i  j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) geol. młodsza epoka neogenu
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
(1.1) neogen
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. plioceński
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
  • angielski: (1.1) Pliocene
  • baskijski: (1.1) Pliozeno
  • białoruski: (1.1) пліяцэн m
  • francuski: (1.1) Pliocène
  • hiszpański: (1.1) Plioceno m
  • kataloński: (1.1) Pliocè m
  • niemiecki: (1.1) Pliozän n
  • nowogrecki: (1.1) πλειόκαινος ż, πλειόκαινο n
  • perski: (1.1) پلیوسن
  • rosyjski: (1.1) плиоцен m
  • słowacki: (1.1) pliocén
  • ukraiński: (1.1) пліоцен m
źródła:

pliocen (interlingua)

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) geol. plioceński
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.