placo (esperanto)
placo (1.1)
rzeczownik
- (1.1) plac
- odmiana:
- (1.1)
ununombro multenombro nominativo placo placoj akuzativo placon placojn - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. placeto, placego
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
placo (język hiszpański)
- wymowa:
- IPA: [ˈpla.ko]
- znaczenia:
czasownik, forma fleksyjna
- (1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu oznajmującego (indicativo) od placar
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
placo (język łaciński)
- wymowa:
- znaczenia:
czasownik
- (1.1) wyrównać, wygładzić
- (1.2) przejednać, zadowolić
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. placabilis
- rzecz. placor m, placatrix ż, placator m, placabilitas ż
- przysł. placabiliter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.