padanie (język polski)
- wymowa:
- IPA: [paˈdãɲɛ], AS: [padãńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- (1.1) rzecz. odczas. od padać
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza mianownik padanie dopełniacz padania celownik padaniu biernik padanie narzędnik padaniem miejscownik padaniu wołacz padanie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) kąt padania
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. napadacz mos/mrz, zapadka ż, padlina ż, pad, opad
- czas. padać, paść, upadać
- wykrz. padnij
- przym. zapadkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) falling
- źródła:
padanie (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- падание
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) upadek
- odmiana:
- (1.1) lm padanies
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.