outbreak (język angielski)
rzeczownik
- (1.1) wybuch (np. wojny, wrogości, gniewu, epidemii)
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. broken, unbroken, unbreakable, broke
- rzecz. breaker, breakage, break
- czas. break
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.