otoczakowy (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔtɔʧ̑aˈkɔvɨ], AS: [otočakovy], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) związany z otoczakami, odnoszący się do otoczaków, złożony z otoczaków
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik otoczakowy otoczakowa otoczakowe otoczakowi otoczakowe dopełniacz otoczakowego otoczakowej otoczakowego otoczakowych celownik otoczakowemu otoczakowej otoczakowemu otoczakowym biernik otoczakowego otoczakowy otoczakową otoczakowe otoczakowych otoczakowe narzędnik otoczakowym otoczakową otoczakowym otoczakowymi miejscownik otoczakowym otoczakowej otoczakowym otoczakowych wołacz otoczakowy otoczakowa otoczakowe otoczakowi otoczakowe - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) narzędzia otoczakowe • kultura otoczakowa
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. otoczyć dk., otaczać ndk.
- rzecz. otoczak m, otoczenie n, otaczanie n, otoczka ż, makrootoczenie n
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.