osadzić (język polski)

wymowa:
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. osadzać)

(1.1) aspekt dokonany od: osadzać

czasownik zwrotny dokonany osadzić się (ndk. osadzać się)

(2.1) aspekt dokonany od: osadzać się
odmiana:
(1.1) koniugacja VIa
(2.1) koniugacja VIa
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. osad mrz, osada ż, osadnictwo n, osadnik mos, osadzony mos, osadzanie n, osadzenie n
czas. osadzać ndk.
przym. osadniczy, osadowy, osadzony
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: osadzać
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.