ortodonta (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) stomat. stomatolog, specjalista w zakresie ortodoncji (leczenia wad zgryzu)
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik ortodonta ortodonci dopełniacz ortodonty ortodontów celownik ortodoncie ortodontom biernik ortodontę ortodontów narzędnik ortodontą ortodontami miejscownik ortodoncie ortodontach wołacz ortodonto ortodonci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) stomatolog
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ortodoncja ż
- forma żeńska ortodontka ż
- przym. ortodontyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) orthodontist
- hiszpański: (1.1) ortodoncista m
- niemiecki: (1.1) Kieferorthopäde m
- nowogrecki: (1.1) ορθοδοντικός m
- rosyjski: (1.1) ортодонт m
- włoski: (1.1) ortodontista m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.