origin (język angielski)
- wymowa:
- IPA: [ˈɒrɪdʒɪn] wymowa amerykańska
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pochodzenie, początek, źródło, geneza
- (1.2) mat. początek układu współrzędnych
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) inception, source, root
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. origination, originator
- czas. originate
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- średnioang. z łac.
- uwagi:
- źródła:
origin (esperanto (morfem))
- wymowa:
- znaczenia:
morfem
- (1.1) pochodzić, pochodzenie
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pochodne:
- czas. origini
- rzecz. origino
- przym. origina
- przysł. origine
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Morfem oficjalnie zatwierdzony w roku 1909 (Unua Oficiala Aldono al Universala Vortaro). Baza Radikaro Oficiala: grupa 7.
- źródła:
origin (slovio)
- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- оригин
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) pochodzenie
- odmiana:
- (1.1) lm originis
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.