ontologiczny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔ̃ntɔlɔˈɟiʧ̑nɨ], AS: [õntoloǵičny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.
-
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) przym. od ontologia
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik ontologiczny ontologiczna ontologiczne ontologiczni ontologiczne dopełniacz ontologicznego ontologicznej ontologicznego ontologicznych celownik ontologicznemu ontologicznej ontologicznemu ontologicznym biernik ontologicznego ontologiczny ontologiczną ontologiczne ontologicznych ontologiczne narzędnik ontologicznym ontologiczną ontologicznym ontologicznymi miejscownik ontologicznym ontologicznej ontologicznym ontologicznych wołacz ontologiczny ontologiczna ontologiczne ontologiczni ontologiczne nie stopniuje się - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. ontologia ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ontological, ontologic
- arabski: (1.1) أنتولوجي
- baskijski: (1.1) ontologiko
- białoruski: (1.1) анталагічны
- bułgarski: (1.1) онтологичен, онтологически
- czeski: (1.1) ontologický
- francuski: (1.1) ontologique
- interlingua: (1.1) ontologic
- łotewski: (1.1) ontoloģisks
- niemiecki: (1.1) ontologisch
- rosyjski: (1.1) онтологический
- słowacki: (1.1) ontologický
- ukraiński: (1.1) онтологічний
- włoski: (1.1) ontologico
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.