oklejarka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔklɛˈjarka], AS: [oklei ̯arka], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) przyrząd ułatwiający klejenie lub oklejanie przedmiotów za pomocą taśmy samoprzylepnej
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik oklejarka oklejarki dopełniacz oklejarki oklejarek celownik oklejarce oklejarkom biernik oklejarkę oklejarki narzędnik oklejarką oklejarkami miejscownik oklejarce oklejarkach wołacz oklejarko oklejarki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okleiniarz m, okleiniarnia ż, okleina ż, okleinówka ż, oklejenie n, oklejanie n
- czas. oklejać ndk., okleić dk.
- przym. okleinowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- francuski: (1.1) dévidoir pistolet m
- hiszpański: (1.1) portacintas m (para cinta autoadhesiva/de embalaje)
- nowogrecki: (1.1) ρολό n αυτοκόλλητης ταινίας
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.