okiennica (język polski)
okiennica (1.1)
niebieskie okiennice (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔcɛ̇̃ɲˈːiʦ̑a], AS: [oḱė̃•ńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.• podw. art.• nazal.• akc. pob.• gemin.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) rozchylane na boki zamknięcie okna w postaci skrzydła, służące do zabezpieczania lub zacieniania okna od zewnątrz; zob. też okiennica w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okiennica okiennice dopełniacz okiennicy okiennic celownik okiennicy okiennicom biernik okiennicę okiennice narzędnik okiennicą okiennicami miejscownik okiennicy okiennicach wołacz okiennico okiennice - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okno n, okienko n
- przym. okienny, okiennicowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) shutter, window shutter
- białoruski: (1.1) аканіца ż
- białoruski (taraszkiewica): (1.1) акеньніца ż, вакеньніца ż
- esperanto: (1.1) ŝutro, kovrilo, klapŝutro, fenestrokovrilo
- kaszubski: (1.1) òczelnica ż, òczennica ż
- nowogrecki: (1.1) παραθυρόφυλλο n
- rosyjski: (1.1) ставень m
- ukraiński: (1.1) віконниця ż
- węgierski: (1.1) zsalugáter, zsalu
- włoski: (1.1) imposta ż, serranda avvolgibile
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.