okaziciel (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔkaˈʑiʨ̑ɛl], AS: [okaźićel], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek okazujący, przedstawiający jakiś dokument, dowód
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik okaziciel okaziciele dopełniacz okaziciela okazicieli celownik okazicielowi okazicielom biernik okaziciela okazicieli narzędnik okazicielem okazicielami miejscownik okazicielu okazicielach wołacz okazicielu okaziciele - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. okaz mrz
- czas. okazywać ndk., okazać dk.
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) bearer
- rosyjski: (1.1) предъявитель m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.