odstawka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɔtˈstafka], AS: [otstafka], zjawiska fonetyczne: utr. dźw.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. odsunięcie kogoś od jakiejś działalności, zrezygnowanie ze współpracy z kimś
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) dymisja, odwołanie, zwolnienie
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. odstawienie n
- czas. odstawić dk., odstawiać ndk.
- związki frazeologiczne:
- pójść w odstawkę (iść w odstawkę) • posłać w odstawkę (puścić w odstawkę)
- etymologia:
- ros. отставка
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.