odrobić (język polski)

wymowa:

IPA: [ɔdˈrɔbʲiʨ̑], AS: [odrobʹić], zjawiska fonetyczne: zmięk. ​

znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. odrabiać)

(1.1) aspekt dokonany od: odrabiać

odmiana:

(1.1)

 

forma		liczba pojedyncza			liczba mnoga
		1. os.	2. os.	3. os.	1. os.	2. os.	3. os.
bezokolicznik		odrobić
czas przyszły prosty		odrobię	odrobisz	odrobi	odrobimy	odrobicie	odrobią
czas przeszły	m	odrobiłem	odrobiłeś	odrobił	odrobiliśmy	odrobiliście	odrobili
	ż	odrobiłam	odrobiłaś	odrobiła	odrobiłyśmy	odrobiłyście	odrobiły
	n	odrobiłom	odrobiłoś	odrobiło
tryb rozkazujący		niech odrobię	odrób	niech odrobi	odróbmy	odróbcie	niech odrobią
pozostałe formy czas zaprzeszły m odrobiłem był odrobiłeś był odrobił był odrobiliśmy byli odrobiliście byli odrobili byli ż odrobiłam była odrobiłaś była odrobiła była odrobiłyśmy były odrobiłyście były odrobiły były n odrobiłom było odrobiłoś było odrobiło było forma bezosobowa czasu przeszłego odrobiono tryb przypuszczający m odrobiłbym, byłbym odrobił odrobiłbyś, byłbyś odrobił odrobiłby, byłby odrobił odrobilibyśmy, bylibyśmy odrobili odrobilibyście, bylibyście odrobili odrobiliby, byliby odrobili ż odrobiłabym, byłabym odrobiła odrobiłabyś, byłabyś odrobiła odrobiłaby, byłaby odrobiła odrobiłybyśmy, byłybyśmy odrobiły odrobiłybyście, byłybyście odrobiły odrobiłyby, byłyby odrobiły n odrobiłobym, byłobym odrobiło odrobiłobyś, byłobyś odrobiło odrobiłoby, byłoby odrobiło imiesłów przymiotnikowy przeszły m odrobiony, nieodrobiony odrobieni, nieodrobieni ż odrobiona, nieodrobiona odrobione, nieodrobione n odrobione, nieodrobione imiesłów przysłówkowy uprzedni odrobiwszy rzeczownik odczasownikowy odrobienie, nieodrobienie

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. odrobek m, odrabianie n

czas. robić

związki frazeologiczne:

odrobić kaszę

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

(1.1) dla języków nierozróżniających aspektów zobacz listę tłumaczeń w haśle: odrabiać

• białoruski: (1.1) адрабіць
• wilamowski: (1.1) oata, ōāta

źródła: