obieraczka (język polski)
obieraczki (1.1)
mechaniczna obieraczka (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˌɔbʲjɛˈraʧ̑ka], AS: [obʹi ̯eračka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) pot. przyrząd służący do obierania warzyw ze skóry
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik obieraczka obieraczki dopełniacz obieraczki obieraczek celownik obieraczce obieraczkom biernik obieraczkę obieraczki narzędnik obieraczką obieraczkami miejscownik obieraczce obieraczkach wołacz obieraczko obieraczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) jarzyniarka, skrobaczka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- czas. obierać, obrać
- rzecz. obieranie, obierka
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) peeler
- czeski: (1.1) škrabka ż
- fiński: (1.1) kuorimaveitsi
- francuski: (1.1) éplucheur m
- hiszpański: (1.1) pelador m
- niemiecki: (1.1) Schälmaschine ż
- nowogrecki: (1.1) αποφλοιωτήρας m
- rosyjski: (1.1) картофелечистка ż
- włoski: (1.1) pelapatate m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.