oświetlacz (język polski)
oświetlacz (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ɔɕˈfʲjɛtlaʧ̑], AS: [ośfʹi ̯etlač], zjawiska fonetyczne: zmięk.• utr. dźw.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) urządzenie do oświetlania
- odmiana:
- przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. oświetlenie n, oświetlanie n, światło n, oświetleniowiec m
- czas. oświetlać ndk., oświetlić dk., świecić ndk., oświecać ndk.
- przym. oświetleniowy, świetlany, światły
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.