oświecanie (język polski)

wymowa:
​
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) rzecz. odczas. od oświecać
odmiana:
(1.1) blm,
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) nieoświecanie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Oświecenie n, nieoświecanie n, oświecenie n, oświeciciel m, oświecicielka ż, oświeceniowiec m
czas. oświecać ndk., oświecić dk.
przym. oświeceniowy, oświecony, oświecicielski
przysł. oświeceniowo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. oświecać + -anie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.