normatywistyka (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) jęz. dyscyplina zajmująca się normatywnością w języku
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik normatywistyka normatywistyki dopełniacz normatywistyki normatywistyk celownik normatywistyce normatywistykom biernik normatywistykę normatywistyki narzędnik normatywistyką normatywistykami miejscownik normatywistyce normatywistykach wołacz normatywistyko normatywistyki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) normatywistyka językowa
- synonimy:
- (1.1) kultura języka
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. normatyw mrz, normatywista m, normatywizm ż, normatywność ż, normatywizacja ż, norma ż
- czas. normatywizować ndk., znormatywizować dk.
- przym. normatywny, normatywistyczny
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- zob. też kultura języka w Wikipedii
- zob. też standardologia w Wikipedii
- tłumaczenia:
- serbsko-chorwacki: (1.1) normativistika ż
- słoweński: (1.1) normativistika ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.