niewdzięcznik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ɲɛˈvʲʥ̑ɛ̃n͇ʧ̑ʲɲik], AS: [ńevʹʒ́ẽṇčʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• udziąs.• nazal.• asynch. ę
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) osoba niewdzięczna, niepoczuwająca się do wdzięczności
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik niewdzięcznik niewdzięcznicy dopełniacz niewdzięcznika niewdzięczników celownik niewdzięcznikowi niewdzięcznikom biernik niewdzięcznika niewdzięczników narzędnik niewdzięcznikiem niewdzięcznikami miejscownik niewdzięczniku niewdzięcznikach wołacz niewdzięczniku niewdzięcznicy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. niewdzięczność ż
- forma żeńska niewdzięcznica ż
- przym. niewdzięczny
- przysł. niewdzięcznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) ingrate
- bułgarski: (1.1) неблагодарник m
- czeski: (1.1) nevděčník m
- francuski: (1.1) ingrat
- hiszpański: (1.1) desagradecido
- perski: (1.1) کافر
- słowacki: (1.1) nevďačník m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.