nieuprawny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌɲɛwuˈpravnɨ], AS: [ńeu̯upravny], zjawiska fonetyczne: zmięk.• epenteza ł • akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) o terenie, ziemi, polu: nie nadający się do uprawy lub nie objęty uprawą; taki, który leży odłogiem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik nieuprawny nieuprawna nieuprawne nieuprawni nieuprawne dopełniacz nieuprawnego nieuprawnej nieuprawnego nieuprawnych celownik nieuprawnemu nieuprawnej nieuprawnemu nieuprawnym biernik nieuprawnego nieuprawny nieuprawną nieuprawne nieuprawnych nieuprawne narzędnik nieuprawnym nieuprawną nieuprawnym nieuprawnymi miejscownik nieuprawnym nieuprawnej nieuprawnym nieuprawnych wołacz nieuprawny nieuprawna nieuprawne nieuprawni nieuprawne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) uncultivated
- hiszpański: (1.1) yermo, baldío, incultivado
- szwedzki: (1.1) öde
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.