natręt (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˈnatrɛ̃nt], AS: [natrẽnt], zjawiska fonetyczne: nazal.• asynch. ę
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) człowiek natrętny, nahalny, narzucający się, niemile widziany
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik natręt natręci dopełniacz natręta natrętów celownik natrętowi natrętom biernik natręta natrętów narzędnik natrętem natrętami miejscownik natręcie natrętach wołacz natręcie natręci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) importun
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- przym. natrętny
- przysł. natrętnie
- rzecz. natręctwo n, natrętność ż
- forma żeńska natrętka ż
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) pest, nuisance
- francuski: (1.1) importun, gêneur
- jidysz: (1.1) נודניק m (nudnik), כאָלערע ż (cholere)
- rosyjski: (1.1) нахал m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.