nakolannik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnakɔˈlãɲːik], AS: [nakolã•ńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.• akc. pob.• gemin.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ochraniacz na kolano
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nakolannik nakolanniki dopełniacz nakolannika nakolanników celownik nakolannikowi nakolannikom biernik nakolannik nakolanniki narzędnik nakolannikiem nakolannikami miejscownik nakolanniku nakolannikach wołacz nakolanniku nakolanniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ochraniacz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. zakolanówka ż, kolano n, kolanko n, kolanówka ż, podkolanówka ż
- przym. kolanowy, kolankowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) belaunetako
- białoruski: (1.1) накаленнік m
- hiszpański: (1.1) rodillera ż
- rosyjski: (1.1) наколенник m
- włoski: (1.1) ginocchiera
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.