nadstępka (język polski)

wymowa:

​

znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) żegl. element szkieletu żaglowca, belka przymocowana od góry do stępki na części jej długości rozkładająca ciężar masztu; zob. też nadstępka w Wikipedii

odmiana:

przykłady:

składnia:

kolokacje:

synonimy:

(1.1) kilson, stępka wewnętrzna

antonimy:

hiperonimy:

hiponimy:

holonimy:

meronimy:

wyrazy pokrewne:

rzecz. stępka ż

związki frazeologiczne:

etymologia:

uwagi:

tłumaczenia:

• angielski: (1.1) kelson, keelson
• duński: (1.1) kølsvin n
• esperanto: (1.1) kilsono
• francuski: (1.1) carlingue
• hiszpański: (1.1) sobrequilla ż
• niemiecki: (1.1) Kielschwein n
• norweski (bokmål): (1.1) kjølsvin n
• norweski (nynorsk): (1.1) kjølsvin n
• nowogrecki: (1.1) εσωτρόπιο n, σωτρόπι n
• rosyjski: (1.1) кильсон m

źródła: