nabłonek (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) anat. tkanka, która okrywa skórę oraz błony wyściełające jamy narządów i przewodów organizmu
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nabłonek nabłonki dopełniacz nabłonka nabłonków celownik nabłonkowi nabłonkom biernik nabłonek nabłonki narzędnik nabłonkiem nabłonkami miejscownik nabłonku nabłonkach wołacz nabłonku nabłonki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. błona ż, błoneczka ż
- przym. nabłonkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- afrykanerski: (1.1) epiteelweefsel
- angielski: (1.1) epithelium
- baskijski: (1.1) epitelio
- białoruski: (1.1) эпітэлій m, эпітэліяльная тканка ż
- bośniacki: (1.1) epitel m
- czeski: (1.1) epitel m, epitelová tkáň ż
- esperanto: (1.1) epitelio
- estoński: (1.1) epiteelkude
- francuski: (1.1) épithélium m
- hiszpański: (1.1) epitelio m
- japoński: (1.1) 上皮細胞(じょうひさいぼう) (jōhi saibō)
- niemiecki: (1.1) Epithel
- rosyjski: (1.1) эпителий m
- słowacki: (1.1) epitel m
- słoweński: (1.1) krovno tkivo m, vrhnjica ż, povrhnjica ż, epitel m, epitelij m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.