nałokietnik (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌnawɔˈcɛtʲɲik], AS: [nau̯oḱetʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.• akc. pob.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (1.1) ochraniacz nakładany na łokieć
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik nałokietnik nałokietniki dopełniacz nałokietnika nałokietników celownik nałokietnikowi nałokietnikom biernik nałokietnik nałokietniki narzędnik nałokietnikiem nałokietnikami miejscownik nałokietniku nałokietnikach wołacz nałokietniku nałokietniki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) ochraniacz
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- zob. łokieć
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- baskijski: (1.1) ukondoko
- hiszpański: (1.1) codera ż
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.