mstitel (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski żywotny
- (1.1) mściciel
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mstitel mstitelé dopełniacz mstitele mstitelů celownik mstiteli / mstitelovi mstitelům biernik mstitele mstitele wołacz mstiteli mstitelé miejscownik mstiteli / mstitelovi mstitelích narzędnik mstitelem mstiteli - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. msta, mstivost
- przym. mstivý
- przysł. mstivě
- czas. mstít, mstít se
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.