mocněnec (język czeski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny
- (1.1) mat. podstawa potęgi
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mocněnec mocněnce / mocněnci dopełniacz mocněnce mocněnců celownik mocněnci mocněncům biernik mocněnec / mocněnce mocněnce wołacz mocněnci / mocněnče mocněnce / mocněnci miejscownik mocněnci mocněncích narzędnik mocněncem mocněnci - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mocnina, mocnitel, umocnit
- czas. umocnit, umocňovat
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.