miotaczka (język polski)
- wymowa:
- IPA: [mʲjɔˈtaʧ̑ka], AS: [mʹi ̯otačka], zjawiska fonetyczne: zmięk.• i → j
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
- (1.1) sport. lekkoatletka uprawiająca pchnięcie kulą, rzut dyskiem lub rzut oszczepem
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik miotaczka miotaczki dopełniacz miotaczki miotaczek celownik miotaczce miotaczkom biernik miotaczkę miotaczki narzędnik miotaczką miotaczkami miejscownik miotaczce miotaczkach wołacz miotaczko miotaczki - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- (1.1) dyskobolka, młociarka, oszczepniczka
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. miotanie n
- forma męska miotacz m
- czas. miotać
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- (1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: miotacz
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.