mim (język polski)
mim (1.1)
- wymowa:
- IPA: [mʲĩm], AS: [mʹĩm], zjawiska fonetyczne: zmięk.• nazal.
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) teatr. aktor występujący w pantomimie; zob. też mim w Wikipedii
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy
- (2.1) teatr. rodzaj utworu scenicznego w starożytnej Grecji i starożytnym Rzymie
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mim mimowie dopełniacz mima mimów celownik mimowi mimom biernik mima mimów narzędnik mimem mimami miejscownik mimie mimach wołacz mimie mimowie - (2.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mim mimy dopełniacz mimu mimów celownik mimowi mimom biernik mim mimy narzędnik mimem mimami miejscownik mimie mimach wołacz mimie mimy - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) mimik, pantomimista
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mimik m, mimika ż, mimetyzm mrz
- przym. mimiczny
- przysł. mimicznie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- gr. μίμος (mímos)
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mime
- bułgarski: (1.1) мим m
- hiszpański: (1.1) mimo m; (2.1) mimo m
- niemiecki: (1.1) Pantomime m
- słowacki: (1.1) mím m; (2.1) mímus m
- źródła:
mim (język portugalski)
zaimek osobowy
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.