merkantylny (język polski)
- wymowa:
- IPA: [ˌmɛrkãnˈtɨlnɨ], AS: [merkãntylny], zjawiska fonetyczne: nazal.• akc. pob.
- znaczenia:
przymiotnik
- (1.1) nastawiony wyłącznie na korzyści ekonomiczne
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mos/mzw mrz ż n mos nmos mianownik merkantylny merkantylna merkantylne merkantylni merkantylne dopełniacz merkantylnego merkantylnej merkantylnego merkantylnych celownik merkantylnemu merkantylnej merkantylnemu merkantylnym biernik merkantylnego merkantylny merkantylną merkantylne merkantylnych merkantylne narzędnik merkantylnym merkantylną merkantylnym merkantylnymi miejscownik merkantylnym merkantylnej merkantylnym merkantylnych wołacz merkantylny merkantylna merkantylne merkantylni merkantylne - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- (1.1) komercyjny
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. merkantylizm m, merkantylizacja ż, merkantylizowanie n
- przysł. merkantylnie
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- franc. mercantile < łac. mercans, łac. mercantis → „handlarz”
- uwagi:
- tłumaczenia:
- białoruski: (1.1) меркантыльны
- rosyjski: (1.1) меркантильный
- szwedzki: (1.1) merkantil
- ukraiński: (1.1) меркантильний
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.