mastif (język polski)
mastif (1.1)
- wymowa:
- IPA: [ˈmastʲif], AS: [mastʹif], zjawiska fonetyczne: zmięk.
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskozwierzęcy
- (1.1) kynol. rasa psa charakteryzującego się masywną budową ciała, o pomarszczonym czole i obwisłych uszach; zob. też mastif w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mastif mastify dopełniacz mastifa mastifów celownik mastifowi mastifom biernik mastifa mastify narzędnik mastifem mastifami miejscownik mastifie mastifach wołacz mastifie mastify - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) bulmastif • mastif angielski • mastif brazylijski • mastif duński • mastif hiszpański • mastif japoński • mastif neapolitański • mastif pirenejski • mastif tybetański • mastif włoski
- synonimy:
- (1.1) mastiff, mastyf
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mastiff m, mastyf m
- przym. mastifowy, mastiffowy, mastyfowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.