marran (język polski)
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. etn. żydowski konwertyta w późnośredniowiecznej i wczesnonowożytnej Hiszpanii i Portugalii; zob. też marrani w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik marran marrani / marranowie dopełniacz marrana marranów celownik marranowi marranom biernik marrana marranów narzędnik marranem marranami miejscownik marranie marranach wołacz marranie marrani / marranowie - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) konwertyta, Żyd
- hiponimy:
- (1.1) Chuetas
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. marranizm m
- forma żeńska marranka ż
- przym. marranicki
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) marrano
- słowacki: (1.1) maran m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.