mandaryn (język polski)
- wymowa:
-
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy
- (1.1) hist. urzędnik w cesarskich Chinach; zob. też mandaryn w Wikipedii
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga mianownik mandaryn mandaryni dopełniacz mandaryna mandarynów celownik mandarynowi mandarynom biernik mandaryna mandarynów narzędnik mandarynem mandarynami miejscownik mandarynie mandarynach wołacz mandarynie mandaryni depr. M. i W. lm: (te) mandaryny - przykłady:
- składnia:
- kolokacje:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- (1.1) dostojnik, urzędnik
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. mandarynat m, mandarynizm m, mandaryński m, mandarynka ż
- przym. mandaryński, mandarynkowy
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- tłumaczenia:
- angielski: (1.1) mandarin
- baskijski: (1.1) mandarin
- białoruski: (1.1) мандарын m
- bułgarski: (1.1) мандарин m
- chiński standardowy: (1.1) 官 (guān)
- esperanto: (1.1) mandareno
- rosyjski: (1.1) мандарин m
- słowacki: (1.1) mandarín m
- ukraiński: (1.1) мандарин m
- źródła:
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.